Tuesday, 5 July 2011

Ωιμέ η λύπη των καταστάσεων!


Ωιμέ η λύπη των καταστάσεων!!! Των καταστάσεων που σύντομα πάνε να μας αφανίσουν. Μόνοι στην αναζήτηση αλήθειας που εμείς την καταντήσαμε ψέμα. Μόνοι στην άρνηση της θυσίας των πατέρων και ηρώων μας. Μόνοι μπροστά σε μια τεράστια παρακαταθήκη, ασήκωτη, για μας απρόσιτη. Μόνοι με τα λάθη και τις τοκογλυφίες μας. Μόνοι με τις τύψεις που θέλουν τώρα να μας καταπιούν. Μόνοι κι εχθροί του εαυτού μας...


Πώς να μην αφανιστούμε όμως...
  • Αφού μισήσαμε εκείνους που θέλουν να γίνουν Έλληνες, λες κι εμείς είμαστε εντολοδόχοι των αρχαίων προγόνων
  • Αφού μισήσαμε ακόμη και τους ίδιους τους υμνητές της Ελλάδας και του πνεύματός της
  • Αφού απαγορεύσαμε σε ξένους να σηκώνουν από αγάπη την Ελληνική σημαία
  • Αφού ξεχάσαμε τον Καβάφη για τον Καζαμία
  • Αφού ξεχάσαμε τον Ξυλούρη για την Τζούλια
  • Αφού ακόμη τηλεφωνάμε στους βουλευτές για εξυπηρέτηση
  • Αφού ακόμη δίνουμε και παίρνουμε φακελάκια
  • Αφού αντικαταστήσαμε την ελληνική με τα γκρικλις
  • Αφού ξυρίσαμε το μουστάκι για το σκουλαρίκι
  • Αφού σκίσαμε τα παντελόνια για τη μόδα
  • Αφού χτενιζόμαστε αντί να διαβάζουμε
  • Αφού τα λόγια τα χρησιμοποιούμε μόνον όταν υπάρχει συμφέρον
  • Αφού τα έργα τα κάνουμε μόνον όταν υπάρχει προμήθεια
  • Αφού αντικαταστήσαμε την αγάπη με την αυταρέσκεια
  • Αφού φορτώσαμε στο θεό την ελπίδα και μεις ξαπλώσαμε στα θέρετρα άπραγοι
Θέλουμε την αλήθεια; Ας ακούσουμε λίγο Καβάφη από το στόμα του Ρένου Αποστολίδη στο youtube. Ας ακούσουμε τη μουσική ΖΑΖ με τίτλο Je veux -

Τώρα άραγε θα επιζήσουμε; Αγάπη μου πατρίδα μου... τι έπαθες;

2 comments:

Αστοριανή said...

Dear Iakwve,
Happy Birthday to you,
and many-many more!!!!!!!!!!!!

Love from afar,
Yiota
astorianh NY

iakovos said...

Αγαπητή μου Γιώτα,

Δεν ξέρω πώς το κατάλαβες ότι σε λίγες μέρες είναι τα γενέθλιά μου, όμως σ' ευχαριστώ και ζητώ συγνώμη που δεν ανανεώνω αυτό το μπλογκάκι μου όσο συχνά θα ήθελα.

Να είσαι πάντα καλά... και δημιουργική
Ιάκωβος

span.fullpost {display:none;}