Tuesday, 27 November 2007

Χροιά της Αφθαρσίας

2005 -
Φυσάει, φυσάει αδυσώπητα σε μια απόμακρη πολιτεία όπου διαβαίνουν σαστισμένοι οι σωτήρεςνα περισώσουν ότι προλάβουν από τα συντρίμμιακαι τον αμείλικτο άνεμο της τρομοκρατίαςπου παίρνει μαζί του νιότη, πνεύμα, κάλλη…Εδώ και τώρα διαμοιράζεται η νοσταλγία,οι ανατριχιαστικές μνήμες κι αμέ-τρητοι, αμέτρητοι τάφοι...


Έκθεση Βιβλίου -
Η φθορά όμως διαφθείρεται, εφόσον δεν κατορθώνει να πτοήσει το ηθικό του συγγραφέα που βάζει στόχο την έκφραση μέσα από την ειλικρίνεια, τη δικαιοσύνη και τα ‘πιστεύω’ του. Αποτελεσματικό αντίδοτο στα σύγχρονα γεγονότα. Μιλάμε για τη φθορά την οποία επιφέρει ο χρόνος, ο τόπος και οι συγκυρίες στο σώμα και στο πνεύμα από την ημέρα που καταλάβαμε τι σημαίνει η λέξη ‘αφθαρσία’.Τον συγγραφέα που ακολουθεί το ήθος του δεν τον φοβίζει αυτή η φθορά γιατί γνωρίζει πως οι τάφοι ποτέ δεν θα ξεπεράσουν τις νέες δημιουργίες. Κάθε χρόνος που περνά έχει τη δική του ιδιαιτερότητα αφήνοντας και μια νέα γρατσουνιά περισσότερη όχι μόνο στη μνήμη αλλά και στα χαρτιά του. Η αφθαρσία είναι πλέον σύμμαχός του, εφόσον είναι ο μόνος γενναίος που φωνάζει για τα δίκαια και ιερά ενώ συνάμα αψηφά το θάνατο σε μια κοινωνία που φοβάται ακόμη και τη σκιά της.Ο απόδημος συγγραφέας είναι κάτι ακόμη καλύτερο. Δεν ήρθε στην αλλότρια γη για να δει πόσο όμορφες στιγμές θα περάσει σε απογευματινούς περιπάτους. Ήρθε για να δουλέψει σκληρά, για ένα καλύτερο αύριο, για ’κείνον και την οικογένειά του. Για την ηθική του ισορροπία και την ανάγκη να επιζήσει όχι μόνον σαν σώμα, αλλά κυρίως σαν πνεύμα, σαν γλώσσα, σαν μια μερίδα του ανθρωπισμού που πέρασε τόσα πολλά, ανέχθηκε τόσα πολλά.Αυτοί βέβαια που δημιουργούν χρησιμοποιώντας την τέχνη του λόγου δεν είναι όλοι γεννημένοι στη χώρα που ζουν. Παράδειγμα οι ελληνικής καταγωγής συγγραφείς της Αυστραλίας. Συνάμα και τα παιδιά τους που χρησιμοποιούν την ελληνική. Γεγονός το οποίο αποδεικνύει πως η πρώτη γενιά είχε μια θετικότατη επιρροή στους απογόνους της. Πάντοτε με το σκεπτικό ότι δεν γνωρίζουμε το ποσοστό των συγγραφέων που δεν μετανάστευσαν αλλά γεννήθηκαν στην Αυστραλία…Ο Ελληνο-Αυστραλός συγγραφέας, όπως και ο αντίστοιχος οπουδήποτε γης, δεν ξέχασε ποτέ τον τόπο προέλευσής του, τη γλώσσα και τον πολιτισμό του. Έγραψε βιβλία φέρνοντας μια ιδιαιτερότητα στη χώρα που ζει. Σε αρμονία με το νέο του περιβάλλον και με αυτά που διδάχτηκε από τη ζωή έφερε σε πέρας ένα έργο αξιοζήλευτο για οποιαδήποτε κοινωνική μειονότητα.Στην Αυστραλία μέχρι σήμερα δημιούργησε περί τα επτακόσια συγγράμματα. Αναλυτικότερα, ανάμεσα στα βιβλία των Ελλήνων της Αυστραλίας, συγκαταλέγονται οκτώ περιοδικές εκδόσεις όπου πολλές φορές συμμετέχουν μέχρι τους εξήντα συγγραφείς. Εικοσιπέντε ανθολογίες όπου συμμετέχουν από τέσσερα έως σαράντα άτομα στην ίδια έκδοση. Συνολικά πάνω από τριακόσιοι συγγραφείς (γυναίκες και άνδρες) καταπιάστηκαν και με τις δυο γλώσσες, την ελληνική και την αγγλική με αποτελεσματικότητα.Τι είναι αποτελεσματικός συγγραφέας; Αποτελεσματικός συγγραφέας είναι αυτός που συγγράφει αυτό που πολλοί γνωρίζουν, αλλά φοβισμένοι θέλουν να κρύψουν, από τους γύρω και τον εαυτό τους κυρίως. Αποτελεσματικός συγγραφέας είναι αυτός που ξέρει ότι γνωρίζει αρκετά για κάποιο θέμα και συνάμα κάνει μια μεγαλύτερη προσπάθεια να το εξερευνήσει βαθύτερα. Αυτός που δεν είναι δέσμιος των σκέψεών του, αλλά δεσμεύεται να τις εξωτερικεύσει είτε στο χαρτί είτε στον υπολογιστή.Αυτοί είναι η χροιά της αφθαρσίας… Εκείνες ή εκείνοι που άφησαν το στίγμα τους στην ελληνική γλώσσα, με τις δικές τους σκέψεις και ανησυχίες, τα δικά τους δημιουργήματα στο τέρμα του ανέμου που φύσηξε για να τους φέρει στον ξένο τόπο.Η ύπαρξη του Ελληνο-Αυστραλιανού βιβλίου έχει να κάνει με την εξερεύνηση της αλήθειας της εγκατάστασης των Ελλήνων στην Αυστραλία τα προηγούμενα ογδόντα και πλέον χρόνια. Την εξερεύνηση της αλήθειας μετά την κάθαρση που επιφέρει σε όλους ο στρόβιλος της μετανάστευσης. Στις μέρες μας ακόμη και ο στρόβιλος της τρομοκρατίας. Μια αλήθεια που δεν έχει σχέση με τίποτε άλλο, εκτός από του να μας μορφώσει και να μας εκπαιδεύσει στα κοινά του σύγχρονου έλληνα που θέλει να δημιουργεί αθάνατα πνευματικά συγγράμματα…

No comments:

span.fullpost {display:none;}